CASE STUDY / ۰۱
بوستان مدافعان حرم امیدیه
آبنمای کف خشک موزیکال؛ تجربهای شهری که از سطح میدان آغاز میشود.
مکان پروژه
امیدیه، خوزستان
نوع پروژه
کف خشک موزیکال
تعداد نازل
۴۸ نازل
سیستم کنترل
DMX / WECS1
روایت پروژه
میدانی برای عبور؛ صحنهای برای ماندن
مسئله پروژه فقط ساخت یک آبنما نبود. میدان باید در زمان خاموش بودن فوارهها همچنان قابل عبور میماند و هنگام اجرا، مردم را به حضور و تعامل دعوت میکرد.
راهحل، انتقال کامل تجهیزات به زیر سطح و حفظ یک کف پیوسته بود. نازلهای استیل، شیرهای برقی ضدآب و نورهای قابل کنترل در معماری میدان پنهان شدند تا تنها چیزی که دیده میشود، حرکت آب و واکنش مردم باشد.
«آبنما بهجای اشغال میدان، بخشی از رفتار میدان شد.»
PROJECT BRIEF
کاربری
فضای عمومی شهری
ساختار
آبنمای زیرسطحی
حرکت آب
ریتمیک و موزیکال
نورپردازی
قابل کنترل با DMX
کنترل مرکزی
تابلو برق موتورخانه
دفترچه تصویری
پروژه از نزدیک
برای بزرگنمایی و حرکت میان تصاویر کلیک کنید.
PROCESS NOTES
آنچه پشت تصویر نهایی اتفاق افتاد
این پروژه از تصمیمهای کوچک اما مرتبط ساخته شد؛ از تراز دقیق کف تا برنامهریزی هر گروه نازل.
تعریف میدان بدون مانع
انتخاب ساختار کف خشک برای حفظ پیوستگی حرکت و استفاده روزمره از فضا.
جانمایی زیرساخت
هماهنگی مسیرهای هیدرولیک، برق، زهکشی و دسترسی سرویس در زیر سطح.
ساخت سناریوی اجرا
برنامهریزی حرکت ۴۸ نازل و نورها با کنترل DMX و کنترلر موزیکال WECS1.
تنظیم در محل
کالیبراسیون ارتفاع آب، رنگ، ریتم و واکنش مجموعه در شرایط واقعی میدان.
نتیجه
فضایی که با حضور مردم کامل میشود
موفقیت پروژه زمانی دیده میشود که تجهیزات از توجه خارج شوند و تجربه آب، نور و حرکت جای آنها را بگیرد. در امیدیه، میدان به فضایی تبدیل شد که هم مسیر است، هم مقصد و هم صحنه بازی.
